
در حالی که شرکت هایی نظیر آمازون و گوگل در چشم اندازهای آتی خود برای تحویل مرسوله های پستی، پهپادها را می بینند، دو تن از بنیانگذاران اسکایپ تصمیم گرفته اند روشی زمینی را برای این منظور ابداع نمایند.
آنها شرکتی به نام Starship Technologies را راه اندازی کرده اند که ربات های تولید شده اش به صورت خودکار پیاده روها را طی می کنند تا بسته هایی را با متوسط سرعت 4 مایل بر ساعت به صاحبانشان برسانند.
این ربات ها در اصل برای تحویل دو پاکت خواربار به وزن 9 کیلوگرم طراحی شده اند و می توانند این کار را ظرف 5 الی 30 دقیقه با هزینه ای که 10 الی 15 مرتبه پایین تر از مبلغ تمام شده معمولش است به انجام برسانند.
گفته شده که ربات های این شرکت تا 99 درصد خودکار عمل می کنند و این یعنی با وجود حرکت خود به خودی شان همواره یک ناظر انسانی عملکردشان را تحت نظر دارد و چنانچه ربات دچار سردرگمی شود کنترل آن را در دست می گیرند.
اجناس قرار داده شده در داخل سبد این ربات در فضایی بسته و امن نگهداری می شوند و این سبد تنها از طریق موبایل خریدار باز خواهد شد. تصور می شود که برای این منظور به اپلیکیشن خاصی نیاز باشد و علاوه بر این مشتریان می توانند ربات را تا لحظه دریافت مرسوله دنبال نمایند.
به خاطر سرعت پایین و برد حرکتی محدود این ربات ها لازم است که تعدادی هاب مخصوص آنها در فضای یک شهر نصب گردد و هر کدام از این هاب ها نیز وظیفه خدمت دهی در محدوده مشخصی را بر عهده بگیرند.
Ahti Heinla مدیر عامل شرکت Starship Technologies اظهار داشت که ایده ساخت این ربات حول سه صفر به وجود آمده: هزینه صفر، زمان انتظار صفر و پیامدهای زیست محیطی صفر.
این ربات ها الکتریکی هستند و به همین خاطر از نظر فنی درست مانند شبکه های برق مورد استفاده شان آسیبی را متوجه محیط زیست نمی کنند و تردیدی نیست که نسبت به دوچرخه ها و ون های تحویل کالا کم ضرر تر هستند.
در برنامه های تدوین شده برای فروش این ربات ها آمده است که شرکت ها می توانند کالاهای خود را به صورت انبوه در اختیار این هاب ها قرار دهند تا در مرحله بعد، کار تحویل خانه به خانه آنها از طریق ربات ها آغاز گردد. این شیوه تحویل کالا البته تفاوت چندانی با سرویس تحویل Prime Now ندارد و در آن صرفا ربات های کندرو با راننده ها جایگزین شده اند.
روشن است که استارشیپ در ساخت این ربات، شرکت هایی را هدف قرار داده که قصد رقابت با سرویس هایی نظیر Prime Now آمازون و تحویل یک ساعته اش را دارند البته اگر مقرون به صرفه بودن این ربات ها به اثبات برسد، روشن است که آمازون دلیلی برای استفاده نکردن از آنها در ناوگان تحویل کالای خود نخواهد داشت.
البته شرکت ارائه دهنده این ربات ها هنوز هم باید به پرسش های زیادی در رابطه با آنها پاسخ بدهد. این کمپانی اعلام کرده که برق مصرفی ربات هایش از اغلب لامپ های حبابی کمتر است اما این به هیچ وجه مقیاس خوبی برای اندازه گیری نیست.
علاوه بر این نمی دانیم که استفاده و نگهداری از این ربات ها چقدر برای شرکت ها آب می خورد یا اینکه آیا استارشیپ می تواند مجوزهای قانونی لازم برای حرکت آنها در سطح پیاده رو ها را دریافت نماید یا خیر. با فرض اینکه شرکت مورد بحث بتواند به این سوالات و بسیاری موارد دیگر که ظرف ماه های آتی مطرح می شوند پاسخ دهد، پیش بینی شده که در سال 2016 تعدادی مرکز سرویس رسانی برای این ربات ها در آمریکا، انگلستان و برخی کشورهای دیگر راه اندازی شود.طراحی فروشگاه اینترنتی
در حالی که بسیاری از طرفداران افراطی سیستمعاملهایی چون لینوکس تمایل دارند از برنامههای ویژهی اکوسیستم خود استفاده کنند، ولی گاهی هم پیش میآید که نیازمند اجرای بستههای نرمافزاری چون آفیس یا حتی برخی از بازیها باشند که با لینوکس سازگاری ندارند. اینجاست که ابزارهایی چون WINE و CrossOver به کمک شما میآیند.
شاید بارها پیش آمده که نیاز داشته باشید از برنامههای ویندوزی روی سیستم عاملهای دیگر استفاده کنید و تلاش شما بینتیجه مانده است. اما این بار WINE و CrossOver به عنوان ابزارهایی مناسب به یاری شما خواهند آمد تا بتوانید خیلی راحت برخی از برنامههای ویندوزی را روی دستگاههای اندرویدی منتخب اجرا کنید.
باید یادآوری کنیم WINE لایهای از اپلیکیشن است که جایگزین بیتهایی میشود که روی پلتفرمهای دیگر وجود ندارد و امکان اجرای برنامههای ویندوزی را با همان سرعت مشابه اکوسیستم مایکروسافت، روی لینوکس یا دیگر سیستم عاملهای غیرویندوزی فراهم میکند. میزان عملکرد و کارکرد بدون مشکل این برنامهها تقریبا از شرایط پر از باگ تا وضعیت بدون نقص و کامل متغیر است.
در واقع واین یک شبیهساز یا امولاتور نیست و باید آن را لایه سازگارکننده بدانیم. در اصل WINE مخفف عبارت WINE Is Not an Emulator است که حتی در انتخاب اسم آن سعی شده که روی شبیهساز نبودن آن تاکید شود. جنبهی تجاری واین را باید CrossOver بدانیم که امکان بهینهسازی برنامهها و بازیهای بیشتری وجود دارد. CrossOver در واقع ذخیرهای برای WINE به شمار میرود و به پیشرفت واین در دستیابی به اهدافش کمک میکند.
براساس اخبار منتشر شده قرار است کراساور تا پایان سال جاری برای اندروید منتشر شود و کمی بعد از آن باید منتظر واین باشیم. هنوز مشخص نیست وجه تمایز کراساور و واین با دیگر رقبای لینوکسی که عملکردی مشابه دارند در چیست، ولی هدف نهایی همه آن یکسان است؛ اجرای برنامههای ویندوزی مشهور روی دستگاه اندرویدی شما! باید در نظر داشته باشید که برنامههای ویندوزی قدیمیتر برای کار با صفحات لمسی طراحی نشدهاند و تصور میکنیم اجرای این برنامهها بیشتر برای کاربران تبلتها مناسب باشد که میتوانند با اضافه کردن کیبورد و موس عملکرد خود را بهبود بخشند.
اگر ایدهی اجرای برنامههای ویندوزی رو پلتفرمهای دیگر فوقالعاده به نظر میرسد، باید بگوییم که هنوز هم مشکلاتی وجود دارد. چون واین و کراساور ماهیت شبیهسازی ندارند؛ برنامههای ویندوزی به ناچار روی پردازندهی x86 اجرا خواهند شد. یعنی اکثر دستگاههای اندرویدی که به تراشههای ARM مجهز شدهاند نمیتوانند این برنامهها را اجرا کنند. نکتهی امیدوارکننده به افزایش تولید دستگاههای اندرویدی مجهز به پردازندههای اینتل مربوط میشود که در بخش تبلتهای مقرون به صرفه این موضوع پر رنگتر است. حتی در دنیای گوشیهای هوشمند، محصولات قدرتمندی چون زنفون ۲ ایسوس با پردازندهی اینتل عرضه شدهاند.طراحی فروشگاه اینترنتی

بسیاری از کاربران این سیاست فیس بوک را آزاردهنده دانسته و به علل گوناگون از جمله حفظ حریم شخصی، در امان ماندن از مزاحمان اینترنتی، شهرت در میان عموم بر مبنای اسم مستعار و نه نام واقعی و ... خواستار تغییر آن شده بودند.
در
ماه های گذشته برخی گروه های مدافع حقوق کاربران در آمریکا از فیس بوک
خواسته بودند هر چه سریعتر از اصرار بر استفاده کاربران از نام و نام
خانوادگیشان دست بردارد.![]()
بر مبنای تغییرات جدید کاربران می توانند در زمان تایید حسابشان توضیحات اضافه در مورد نامی که از آن استفاده می کنند، ارائه دهند. از این طریق دلیل استفاده آنها از اسمی به غیر از اسم واقعی مشخص می شود.
همچنین دیگر کاربران می توانند نمایه های کاربری افراد دیگری را که هویت نامشخصی دارند علامت بزنند تا این افراد شناسایی شده و ملزم به ارائه اطلاعاتی در مورد هویت خود شوند. البته هنوز شدت سختگیری ها در این زمینه و نحوه رسیدگی به گزارشات یاد شده مشخص نشده است.طراحی فروشگاه اینترنتی

آنتی ویروس های فعلی و نسل گذشته برای ارائه بهترین کارایی و عملکرد به آپدیت دیتابیس نیاز داشتند. آنتی ویروس های به پایگاه داده ای مجهز هستند که اطلاعات مربوط به ویروس ها در آن وجود داشت، اما برای اینکه بدافزار های جدید قابل شناسایی باشند، به آپدیت دیتابیس نیاز دارید. برنامه نویسان برای ایجاد بدافزار جدید به سادگی کد های خود را تغییر می دهند تا نمونه ای جدید (هر چند بسیار ساده و ابتدایی) از یک بد افزار ارائه کنند و شرکت های توسعه دهنده آنتی ویروس برای مقابله باید به روز رسانی دیتابیس خود را در سریع ترین زمان ممکن منتشر کنند.
محققان قصد دارند با استفاده هوش مصنوعی و یادگیری عمیق به راهکاری در زمینه بدافزارها دست یابند تا دیگر نیازی به آپدیت دیتابیس وجود نداشته باشد. زمانی که هوش مصنوعی و شبکه عصبی برای شناسایی چهره کاربران مورد استفاده قرار می گیرد و می تواند بین نمونه های مختلف تجزیه و تحلیل انجام دهد، چرا این روش برای شناخت بد افزار و کد های مخرب به کار گرفته نشود؟ اما به نظر شما چنین راهکاری قابل پیاده سازی خواهد بود و می توان آن را عملی کرد؟
گروهی از محققین که بنیان گذار یک استارت آپ در اسراییل هستند، از الگوریتم یادگیری عمیق به منظور شناسایی کد های مخرب جدید بهره گرفتند و هوش مصنوعی به کار رفته در این روش به میزان 20 درصد سریع تر از آنتی ویروس های فعلی عمل کرده است. در اولین تجربه تست این روش، 95 درصد بد افزار های جدید شناسایی و اطلاعات آن در هوش مصنوعی ثبت گردید. به تازگی دو شرکت بزرگ مایکروسافت و Invincea در یادداشتی مشترک، روش به کار گرفته شده توسط استارت آپ مذکور را تائید کردند که نشان می دهد الگوریتم یادگیری عمیق می تواند نسل جدید آنتی ویروس ها را شکل دهد. هر چند تا نهایی شدن این روش و قابلیت به کار گیری در سطح وسیع زمان زیادی باقی مانده، اما در حال حاضر با استفاده از بد افزار های فعلی می توان روی آن حساب کرد. به این ترتیب در نسل آینده آنتی ویروس ها نیازی به اینترنت و به روز رسانی دیتابیس وجود ندارد و عدم دسترسی به اینترنت سبب مختل شدن کارکرد آن نمی گردد.طراحی فروشگاه اینترنتی
امروزه ویروس های جدیدی از طریق چت تصویری و پیام های چندرسانه ای برای کاربران ارسال می شوند. این بررسی نشان می دهد گوشی های اندرویدی نکسوس و موتورولا ایمن تر از دیگر مدل های ساخته شده هستند ولی سیستم عامل اندروید به طور کلی یک سیستم عامل ناامن است.